Mijn woorden zijn bijna op. Mijn toetsenbord protesteert als ik het vast neem, gewoon omdat het vreest dat het weeral begint. Het gebabbel op msn, of de mailtjes die over en weer vliegen.
Maar het gaat snel. Te snel. Want ik ben volop bezig mezelf te verliezen. Zit ik eerst alle moeite te doen om terug greep op mezelf te krijgen en dan komt zij langs. Ingrid… weet u nog? We zijn al enkele keren iets gaan drinken, wat telkens uitliep. Want er groeit iets… we weten nog niet wat, we willen het ook niet weten, maar er groeit iets. Ontkennen heeft niet veel zin vrees ik.
En toch… we hebben allebei nog issues waar we doorheen moeten. Geen van beiden zijn we klaar om dit verder te laten gaan… niet nu. Nu zou het alleen maar fout aflopen. Dat zou pas een gigantische blunder zijn.
Alleen… ik ben hier zo gigantisch hard aan het vallen…
4 reacties so far ↓
lentesneeuw // 26 juli 2008 bij 11:16 am |
Sja… wat moeten we daar nu op zeggen? Ik vrees dat goeie raad hier niet bestaat. Dat het allemaal van jullie gevoel zal afhangen. En altijd blij zijn met wat je wel hebt. Maar dat ben je, niet?
Groetjes!
Trits // 26 juli 2008 bij 8:53 pm |
*zucht*
Dus ja, you never know. What the heart wants…
Ingewikkelde situatie… en ik moet me aansluiten bij Lentesneeuw: een ‘gouden raad’ bestaat er helaas niet. En tegelijk is de ‘gulden middenweg’ dan ook weer zo moeilijk. In eenzelfde ingewikkelde situatie botste ik op mijn huidige vriend, met een maandenlange weet-niet-kan-niet-wil-wel-wil-niet geschiedenis. Maar ondertussen zijn ook wij al meer dan een jaartje verder en… zit het nog helemaal koek en ei! Ondanks mijn bagage
Sterkte!
breeg // 27 juli 2008 bij 12:30 am |
@lentesneeuw : inderdaad ja, ik ben meer dan tevreden met wat ik heb!
@Trits : Tof dat het met jullie goed is afgelopen! We zien wel wat er hier nog komt ;o)
Margo // 27 juli 2008 bij 8:59 pm |
De bekende strijd tussen buikgevoel en verstand. Er is geen raad die een ander u kan geven. Probeer niet te veel piekeren, maar te genieten van wat er gebeurt.
You fall for her, she falls for you…try to let it happen.