Het lukt niet meer. Alles wat ik schrijf blijft altijd weer in dezelfde richting gaan. Ik krijg hier geen 2 zinnen neergepend zonder haar naam er tussen te willen zetten. Hoe ik het ook probeer, elke aanzet tot een verhaaltje draait steeds weer op hetzelfde uit. Ik kan zo voor de boeket-reeks beginnen schrijven. Allemaal melige love stories met een happy end. Net waar ik een hekel aan heb…
Zielig gewoon. Want dan heb ik het geeneens gehad over die brede smile die ik niet weg krijg of die roze bril die ik niet kan afzetten.
Het ergste van al is dat ik er nog van geniet ook…