Gesprekje

Gisteren liep ik mijn ex tegen het lijf. Bijna letterlijk. We zijn even een taverne ingedoken om te gaan schuilen. Anders dan de vorige keren, was het nu een hartelijk gesprek tussen twee vrienden. Geen gesmeek, geen getwijfel, geen vragen naar het waarom van onze breuk. Gewoon bijpraten over wat er in ons leven gebeurd tegenwoordig.

Veiligheidshalve heb ik gezwegen over mijn amoureuze avonturen, ook al vroeg ze er even naar. Gewoon om te vermijden dat het gesprek ineens bitsiger zou worden. Want het ging er dit keer gewoon luchtig aan toe, maar ik heb er geen idee van hoe gevoelig het gespreksonderwerp bij haar ligt. Ze staat daar ook helemaal buiten. Verder is het ook wel een geruststelling dat we terug een normaal gesprek kunnen hebben. We zullen elkaar immers nog wel af en toe tegenkomen op het werk.

Hebt u trouwens ook gemerkt dat ik naar haar refereer als ‘ex’ en niet meer als ‘vriendin’? We zijn dus weer een stapje verder geraakt…