Begin dit jaar heb ik enkele maanden erg veel in een virtuele bar rondgehangen. Een soort ‘facebook’. Daar heb ik enkele interessante dames leren kennen. Het was naast een goede opfriscursus vor mijn kennis van de Engelse taal ook een heel leuke tijd. Maar somewhere along the way werd het voor 2 van die dames een beetje serieuzer dan ik wilde. Dus ben ik daar sindsdien weggebleven.
Toen ik daarstraks dit stukje terugvond dat ik toen toegestuurd kreeg van één van hen, wist ik weer waarom ik er maar mee gestopt ben :
Don’t remember how it happened,
Can’t remember when.
Somehow you went from being my email buddy,
And became my best friend,
I know that we belong to others;
I’m not the type to cheat.
So why when I read your words,
Does my heart skip a beat?
So here I am, unsure of what to do;
The only feeling I am sure of, is my love for you.
De reden dat ik het bewaard heb, was gewoon om me eraan te herinneren dat ik daar toch beter weg blijf. Want het was alleen maar fun…
