Sinds gisteravond is mijn vakantie officieel bezig. Van mijn bazin heb ik ook gehoord dat ik maar beter goed uitgerust kan terug komen. Want het werktempo zal er niet op verminderen nu er de volgende maanden 3 collega’s zullen wegvallen (ontslag en zwangerschappen) die niet vervangen kunnen worden. Er zal de eerstvolgende maanden dus niks van die achterstallige recuperatie afgebouwd worden. Integendeel.
Maar kom, eigenlijk heb ik niks om over te klagen. Het zijn luxe-problemen denk ik dan maar. Het is hier toch erg rustig in huis en ik doe mijn werk ook wel erg graag. Alleen moet je er af en toe toch wel eens over kunnen zeuren natuurlijk. Voorlopig dus geen dates meer, daar heb ik even geen behoefte aan. Sociale contacten heb ik ruim voldoende, dus plaats ik me tegenwoordig in de categorie “mensen die gelukkig zijn”.
Het hoeft voor mij niet allemaal druk en snel te gaan, geef mij zoals nu maar wat ruimte om even niks te doen. Alle huishoudelijke taken op een laag tempo, veel tijd om te lezen, eindelijk kan ik die lading DVD’s hier verder bekijken en de volgende weken zal je me ook wel enkele keren in een cinema-zaal kunnen vinden. Dan heb ik mijn batterijen weer helemaal opgeladen als we er binnen 2 weken terug invliegen.
Zij die zich gaan amuseren, groeten u!
