Het hotel

“U hebt kamer 327. U gaat deze gang door, dan naar rechts en daar neemt u de lift naar de 3de verdieping. Op de 3de verdieping moet u naar links en dan zal u kamer 327 vinden.”
De receptioniste legde de sleutel voor hen op de balie. Danny nam de sleutel en hun bagage en vertrok in de richting van de lift. Mieke keek hem boos achterna, maar besloot toch maar te volgen. Gezien het late uur was het hotel verder verlaten en bereikten ze heel snel hun kamer.
“Zo lieverd, eindelijk kunnen we gaan slapen,” zegde Danny terwijl hij de kamer binnenstapte.
Met tegenzin volgde Mieke en zonder een woord te zeggen nam ze haar toilettas uit de bagage en verdween in de badkamer om zich op te frissen. Een half uurtje later deden ze allebei hun best om in slaap te vallen. Het bekvechten was begonnen op het vliegtuig en geëindigd in de bus naar het hotel. Uiteindelijk vielen ze allebei in slaap. ’s Morgens was Danny als eerste op en nadat hij zich had opgefrist, wekte hij Mieke.
“De badkamer is vrij,” zegde hij terwijl hij Mieke een duw gaf.
Het waren de enige woorden die ze wisselden die ochtend. Na het ontbijt gingen ze nog even terug naar hun kamer. Zwijgend maakten ze zich klaar om het stadje te verkennen.
“Hing dat bordje er daarnet ook?” vroeg Mieke, “want ik heb dat niet zien hangen.”
“Nee, raar. Ineens werkt de lift niet meer. Dan de trappen maar zeker, het zijn toch maar 3 verdiepingen.”
Even later arriveerden ze op het gelijkvloers. Ze gingen een gang door en passeerden de lift. Ook hier hing een bordje op dat hij niet werkte. Bijna botste Danny tegen Mieke op toen ze plots stil bleef staan.
“Waarom hangt hier een 3?”
Ook Danny keek naar het bordje dat tegenover de lift hing.
“Misschien is dit lift nummer 3?”
Ze gingen verder en keken elkaar verbaasd aan toen ze aan kamer 327 arriveerden. Hoe kon dit nu? Ze gingen terug naar de trap, daalden weer af en stapten door de deur die aangaf dat ze op het gelijkvloers waren. Meteen keken ze naar de nummers van de kamers en daar stond 301, 302…. ze keken elkaar verbouwereerd aan. Gingen terug tot in de traphal en op de deur stond een duidelijke 3.
“Maar…”, stamelde Mieke, “hier stond toch een 0 daarnet?”
Voor de derde keer daalden ze de trappen af, gingen door de deur met een 0 op… en waren nog steeds op de derde verdieping. Ze besloten dan maar terug naar de kamer te gaan en de receptie te bellen.
“Hotel Seaview. Ik ben John, kan ik u helpen?”
“Wij zitten op kamer 327 en we slagen er niet in om de uitgang te vinden. Om één of andere reden komen we altijd terug op de derde verdieping terecht. Hoe geraken we hier weg?”
“Maar meneer,” antwoordde de man van de receptie verbaasd, “we hebben hier maar 2 verdiepingen en helemaal geen kamer 327. Bent u wel zeker dat u in ons hotel verblijft?”
Verbijsterd keken Mieke en Danny elkaar aan. Hoe kon dit nu?