Recharging

Iemand hierboven ziet me graag. Of waar die dan ook mag zitten. In elk geval zorgt hij of zij de laatste tijd erg goed voor me.

Maar soit, het gaat hier niet over het feit of er al dan niet iemand is die ons lot bepaalt. Het gaat erover dat ik toch wel een beetje geluk heb met de mensen die ik de laatste tijd leer kennen. Hoewel geluk er deze keer niet zo gek veel mee te maken had. Voor één keer heb ik eigenlijk puur mijn gevoel gevolgd. Laat het me even verduidelijken.

Zo bots ik dus na de afgebroken bijna-relatie met Ingrid puur toevallig op Mrs Smith. Meteen had ik een “goed gevoel”, ik kan het niet verduidelijken en niet zeggen waarom. Waarschijnlijk was het gewoon mijn inuïtie die het me influisterde, in elk geval besloot ik haar uit te nodigen voor een avondje uit. Puur op basis van dat eerste gevoel nog. Gek genoeg stemde ze er mee in.

Wat daarna gewoon begon als een babbeltje “om elkaar wat beter te leren kennen” is een beetje geëscaleerd. Urenlang hangen we op msn, keuvelend over vanalles en nog wat. Zo erg dat ik nu zelfs de batterijen van mijn toetsenbord heb moeten vervangen.

Het heeft er ondertussen voor gezorgd dat we allebei heel nieuwsgierig uitkijken naar onze meeting. Het geeft een goed gevoel, zo’n gezonde spanning die je voelt opborrelen. Er zal maar één echt probleem zijn op onze meeting denk ik…we zullen toch niet uitgepraat zijn tegen die tijd?