“Luister naar je lichaam.” Het is een zinnetje dat ik veel gebruik. Telkens er mensen worden verzorgd die ook aan het revalideren zijn, komt het er tussen. Want zowat iedereen heeft twijfels of het wel snel genoeg gaat. Of ze wel hard genoeg oefenen, en of het niet sneller terug beter kan gaan. Dan vind ik het belangrijk die mensen erop te wijzen dat hun lichaam alle signalen zal geven. De grenzen liggen immers nooit op dezelfde plaats, en het is belangrijk om die grenzen niet te snel te verleggen. Want dan komt er gewoonlijk een zware terugval.
Dus is het belangrijk naar je lichaam te luisteren, een raad die ik beter wat meer aan mezelf had gegeven. Het was me immers al opgevallen dat ik de laatste weken veel minder knieproblemen heb. Nu gebeurt het nog wel dat ik in de zomermaanden minder pijn heb en dat er weinig vocht in zit, maar dat is dan wel bij langdurig warm en droog weer. De zomer die we net achter de rug hebben, komt daar dus helemaal niet voor in aanmerking.
Daarom ging ik op zoek naar wat er dan wel anders was de laatste maanden. De dagelijkse medicatie is nog steeds hetzelfde, de werklast is er niet minder op geworden, geen verandering wat betreft mijn dieet. Het enige verschil is dat ik nu single ben.De laatste weken heb ik dit met andere mensen ook besproken en het is de enige logische conclusie.
Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik er in geloof. Want het beëindigen van die relatie heeft een grote last van mijn schouders genomen. Zelf had ik het nooit in de gaten, maar ik leefde wel onder een constante druk. De hele tijd was er stress, was er spanning. Kan ik dit wel of dat niet doen, kan ik hier over spreken, mag ik daar mijn mening geven. “Sukkel” denk ik nu vaak, maar het gebeurde allemaal heel traag. Het was een traag proces en voor je het weet verlies je jezelf om de volgende ruzie te vermijden.
Die druk is weggevallen. De spanning is uit mijn lijf en ik vind terug rust. Blijkbaar geniet de rest van mijn lichaam daar nu ook van, want sinds het begin van mijn vakantie neem ik geen medicatie meer. Met als achterliggende gedachte dat ik bij problemen gewoon rust neem en even compleet niks doe. Er is hier nog genoeg om te lezen en te bekijken, maar tot nu toe is het niet nodig geweest. Ondanks alle huishoudelijke taken en lange wandelingen is er nog steeds geen enkel probleem. Geen vocht in de knie, geen extra pijn.
Had ik dus maar veel vroeger geluisterd naar mijn lichaam, of was de boodschap maar veel duidelijker geweest. Het is pas nu dat ik besef hoeveel spanning er de laatste jaren was. Nu realiseer ik me ook hoeveel ellende ik mezelf had kunnen besparen.
Professioneel ben ik altijd de rust zelve gebleven, want dat is één van mijn sterke eigenschappen, het uitstralen van rust. Nu heb ik dat privé ook teruggevonden. Eindelijk.
Laat het bij deze ook duidelijk zijn dat ik die rust nooit meer wil verliezen.
