Iedereen is druk bezig zijn privacy te beschermen. Het schijnt belangrijk te zijn dat niemand weet wat je allemaal uitspookt. Voor velen misschien een goede methode om de leegte te verdoezelen. Enkele jaren geleden zat ik in het Antwerpse Sportpaleis toevallig bij een optreden van Clouseau. Voor de start en tijdens de pauze verscheen er een boodschap op de schermen dat het optreden werd opgenomen voor een DVD en wie zijn privacy beschermd wilde zien, die moest dat komen melden.
Zelfs mensen die het toch deels moeten hebben van de publiciteit in de weekbladen, proberen hun privacy te beschermen. Soms zelfs via het gerecht.
Waar ik hiermee naartoe wil, is dat sommige mensen eens moet duidelijk gemaakt worden dat ze een recht op privacy hebben. Als ik in een wassalon rustig zit te lezen (ik zit daar omdat mijne was in de wasmachine zit, niet omdat ik het daar gezellig vind) dan heb ik er geen behoefte aan om de privéproblemen van de andere aanwezigen te aanhoren. Dit keer was het een jongedame die met haar vriendin aan het gsm-en was. Waarom moeten de andere 3 aanwezigen ook alles weten over die onverwachte zwangerschap waar ze echt niks aan kon doen want de gynaecoloog had het haar boze vriend heel duidelijk gemaakt en ze wilde het niet laten wegnemen want dat had ze al eens gedaan en was te traumatisch en ze was er wel ziek van en ze ging stoppen met werken op 4 maand en dan in ziekenkas en al de rest wil ik zo snel mogelijk vergeten.
Misschien had ik haar even duidelijk moeten maken dat niemand van de aanwezigen hardhorend was en we dus alles mee konden volgen. Hoewel. De andere 2 aanwezige dames hebben zich na het vertrek van de eerste kostelijk geamuseerd. Zo gaat dat natuurlijk als je je vuile was gaat buitenhangen…
