Een paar dagen geleden minimaliseerde ik het nog allemaal toen ik erover mailde met een goeie vriendin. Ook toen het ter sprake kwam tijdens een msn-babbeltje ging ik er vlotjes overheen. Nu weer effe niet. Het doet me toch wel wat, door Mrs Smith gedumpt worden. Het zag er allemaal wel mooi uit en die 2 dates verliepen beter dan ik had verwacht. Nu zit ik met het gevoel dat ik geen eerlijke kans heb gekregen.
Langs de andere kant zou ik in haar plaats net hetzelfde doen. Als je na de 2de date al een storende factor ziet waarvan je denkt “oh my god!”, dan zou ik ook geen derde date meer willen. Iedereen heeft immers zijn kleine kantjes en als er al zo vroeg eentje in het oog springt… Maar ik blijf het verschrikkelijk vinden. Vandaag toch.
Ter compensatie heb ik dan maar een profieltje gemaakt op het Rijk Der Vrouw. Sorry hoor, ik weet dat het flauw is, maar RDV zit bij mij nog altijd ingebakken als het tijdschrift van vroeger. Komt ervan als je ouders 12 jaar lang kranten en tijdschriften rondbrachten in het dorp waar ik woonde. Zo’n link raak je niet meer kwijt. Het was trouwens leuk hoor, want alle tijdschriften lagen thuis in een kamer. Eerst ontdekte ik de strips (Robbedoes bijvoorbeeld) daarna de Joepie en als laatste (tot grote ergernis van mijn vader) ook Humo. Hij ergerde zich vooral aan dit laatste, want het waren godslasteraars, die van den Humo. Moet je tegen een puber niet zeggen natuurlijk, want dat was net extra reden om die te gaan lezen.
Principieel was hij wel, mijn vader. Maar toch ook voor rede vatbaar en altijd bereid om in discussie te gaan. Ooit hebben ze hem gevraagd of hij niet wat hogerop wilde bij de vakbond, want hij was intelligent en kon het ook nog eens goed uitleggen. Maar dat heeft hij snel geweigerd, want hij zou nooit de compromissen kunnen aanvaarden die nodig zijn. Koppig hé, ik weet van wie ik het allemaal heb. Er is maar één iets dat ik graag had willen krijgen van hem, en dat zijn zijn looks. Het portret van mijn vader toen hij een jaar of 25 was, hangt nog altijd in de woonkamer bij mijn moeder en als ik er zo naar kijk dan denk ik “als ik wat meer van hem had, dan hoefde ik niet te daten, dan moest ik alleen maar met mijn vingers knippen” 
