Hebt u al eens nagedacht over reïncarnatie? Laatst had ik er met een vriend nog een gesprekje over. Hij was er echt wel zeker van dat hij in een vorig leven ergens in Schotland had gewoond en uit een toren was geduwd. Want daar droomde hij vaak over. Bovendien had hij het gevoel naar beneden geduwd te worden telkens hij ergens op een toren of hoog gebouw stond. We hebben er een leuke discussie over gehad.
Persoonlijk ben ik er van overtuigd dat ik in mijn vorig leven een zalm was. Waarom? Omdat een zalm zijn hele leven tegen de stroom in zwemt en laat nu dat toch wel een constante in mijn leven zijn. Het is trouwens sterker dan mezelf en soms begin ik zelfs standpunten te verdedigen waar ik helemaal niet achter sta, gewoon om te bewijzen dat er ook een andere kant is.
Een voorbeeldje uit de oude doos. Korte anekdote uit het 5de middelbaar. De leraar Engels laat ons het boek ‘Animal Farm’ lezen en de opdracht was “kies uw favoriete personage en verklaar waarom”. Op 2 na had iedereen het personage ‘Snowball’ gekozen (de goeie). Eéntje had ‘Napoleon’ gekozen (omdat die de slechterik was) en ik had ‘Squealer’ uitgepikt. Natuurlijk vond ik het een slechterik, maar 4 bladzijden lang ging ik de uitdaging aan om hem toch de hemel in te prijzen. Geen enkele schrijffout en toch kreeg ik een 0 als beoordeling. Reden : Het was de bedoeling dat je ‘Snowball’ zou beschrijven, want de anderen zijn slechterikken. Maar waar is de fun als ik zelfs geen slechte mag aanprijzen? En dan nog in correct en goed Engels? Flauw.
Een ander? Mijn vader was een oerconservatieve volgeling van de (toenmalige) CVP, één broer was een overtuigd VU-er en een schoonbroer (bankdirecteur) overtuigd liberaal. Wat ga ik lezen om ze zo hard mogelijk tegen de schenen te schoppen? ‘Das Kapital’ van Marx natuurlijk. Urenlang hebben we verhitte discussies gevoerd over kapitalisme, socialisme en communisme. Tot grote wanhoop van mijn vader die zijn jongste zoon alleen nog als ” ne voale socialist” kon zien. Terwijl ik het alleen maar ongelooflijk leuk vond die grote jongens steevast in een hoek te discuteren.
Gelukkig is het nu niet meer zo fanatiek aanwezig. De drang om iemand persé te gaan ompraten zodat die aan zijn eigen overtuiging begint te twijfelen, die is er niet meer. Hoewel ik het absoluut leuk blijf vinden om verbaal in de clinch te gaan. Gewoon voor de fun.
Als ik dus ooit toch nog gereïncarneerd word, laat het dan maar terug als een zalm zijn. Dan ben ik tenminste niet de enige die steevast tegen de stroom in gaat.
