De Willy

“Rijbewijs en verzekeringspapieren, en vlug wat.”
Verbouwereerd keken Eddie de Ridder op het Zwarte Paard en Unlucky Frank elkaar aan. Daar hadden ze nog nooit van gehoord.
“Sorry vriend,” begon Eddie de Ridder op het Zwarte Paard, “maar wat zijn dat voor iets. Want ik heb nog nooit van die dingen gehoord.”
“Dat is een nieuwe wet sinds gisteren. Iedereen die op een paard rijdt moet een rijbewijs hebben en dat paard moet verzekeringspapieren bezitten. Degenen die het niet bij hebben moeten 20 goudstukken boete betalen.”
Dit werd Unlucky Frank toch wel wat te gortig en hij maakte aanstalten om zijn zwaard te trekken.
“Dat zou ik niet doen,” sprak de vreemdeling streng, “want ik ben niet alleen. Mannen!”
Terstond sprongen er 3 zwaarbewapende mannen uit de struiken. Meteen trokken ze hun zwaarden om de waarschuwing van hun baas kracht bij te zetten. Alleen had de middelste van de drie daar wat moeite mee. Zijn zwaard bleef wat steken in de schede… tot het los kwam. Alleen wat dat met zoveel kracht dat hij zijn kompaan naast hem onthoofdde. Verschrikt door wat hij net gedaan had draaide hij zich met een ruk om en met zijn zwaard recht voor hem uit viel hij naar voren. Zijn zwaard verdween in de borstkas van de derde man.
“Godverdomme Willy,” brieste de vreemdeling, “kan jij nu echt niks doen zoals het hoort. Dat brengt je totaal al op 8 collega’s die je zo hebt omgebracht.”
Hoofdschuddend richtte hij zich terug tot onze 2 vrienden. Maar Unlucky Frank keek met verbazing naar Willy.
“Ben jij dat broer?” vroeg hij aan Willy, “Mijn god, je bent het echt. Unlucky Willy! Man, ik dacht dat jij dood was. Ze gingen je toch ophangen?”
Meteen spurtte hij naar zijn broer en ze vielen in elkaars armen. Meteen begonnen ze elkaar alles te vertellen.
“Dat verklaart alles,” zei Eddie de Ridder op het Zwarte Paard, “als die net is als Franky dan sta jij voor een onmogelijke opdracht.”
“Dat mag je wel zeggen,” zuchtte de vreemdeling, “omdat ik nog enkele mannen nodig had, heb ik de terdoodveroordeelden meegenomen op deze missie. Maar ik heb al veel spijt gehad van die beslissing. De enige bedoeling van deze nieuwe wet is de staatskas wat te vullen, want die is even leeg als het hoofd van onze grote baas. Er zullen pas binnen een half jaar rijbewijzen beschikbaar zijn en verzekeringen bestaan nog niet eens. Binnen 3 maanden wordt de wet gewoon terug herroepen met een hopelijk iets beter gevulde staatskas tot gevolg. Maar met zo’n gast als medewerker is het niet simpel om boetes bij elkaar te krijgen.”
Uit medelijden tastte Eddie de Ridder op het Zwarte Paard naar zijn geldbuidel en viste er 20 goudstukken uit. Hij smeet ze naar de vreemdeling.
“Kom,” sprak hij tegen de vreemdeling, “we gaan er ene pakken op mijn kosten. Want zo te zien kan je een opkikkertje best gebruiken. Hey Franky en Willy, kom gasten we gaan ene drinken.”
En zo trokken ze naar de eerste de beste herberg…