Mijn vorige post gecombineerd met wat ik bij Zeezicht las, deed me terugdenken aan mijnen beste maat van vroeger. Hij volgde de Latijn-Griekse, ik de Moderne-wetenschappen. Urenlange discussies hebben we gevoerd over de politiek, we hebben samen gaan betogen tegen Apartheid. Toen we afstudeerden trok hij naar Leuven, ik ging verpleging studeren in een boerengat. Zo eens om de 2 maanden trokken we met een klein groepje richting Leuven, voor de flower-power fuiven. Hij ontdekte meteen de jointjes. “Ongevaarlijk,” zo zei hij altijd, “je kan er niet verslaafd aan geraken. Probeer ook maar eens.”
Ik geloofde hem niet en heb het spul altijd mooi aan mij laten voorbij gaan. Stilaan zag ik hem veranderen. Na pasen besloot hij het eerste jaar te stoppen, hij zat in de verkeerde richting en trok naar huis. Enkele maanden later begon hij een andere richting en begon ook het heen en weer gerij naar Leuven weer voor ons. Zalige tijd hoor, altijd sfeer en ambiance op die fuiven en de drugs waren vrij te koop ergens in een hoek van de zaal. Maar geen van ons heeft er ooit iets gekocht, alcohol was al geestesverruimend genoeg voor ons.
Mijne maat haalde de examens weer niet. Nu bleef hij echter wel op kot want hij had een vast lief. Zijn derde jaar in Leuven was weer een eerste jaar in een nieuwe richting. Onze tripjes begonnen echter minder frequent te worden. Teveel werk op school. Tegen het einde van het schooljaar besloot mijne maat (u raad het al) te stoppen, want die richting was niet zijn ding. Zijn vierde jaar in Leuven betekende ook zijn vierde richting en zijn lief kwam bij hem wonen. Zijn kot was groter en ze vertelden haar ouders niks zodat ze de huur van dat andere kot konden gebruiken om meer drugs te kopen.
Die eerste jointjes waren waarschijnlijk niet verslavend, maar hij was niet bestand tegen de verleiding van ‘meer’. Zijn vierde jaar heeft hij wel eindexamen gedaan, maar ik weet niet hoe het afgelopen is. Ondanks mijn smeekbedes kon hij niet meer zonder al dat spul. Hij was ook beginnen dealen, omdat hij niet genoeg geld had om voor hen beiden voldoende spul te kopen. Hij was er trots op dat hij af en toe gevolgd werd door de BOB, maar misschien was dat wel de opkomende paranoia.
Het betekende het einde van mijn tripjes naar Leuven. Ik was afgestudeerd, had werk en ging dat niet in gevaar brengen. Bij mijn laatste bezoek heb ik hem gezegd dat hij maar eens naar mij moest komen, ik woonde ondertussen immers in zijn geboortedorp. Maar helaas. Niks heb ik nog van hem vernomen. Toen ik maanden later toch nog maar eens naar zijn kot ging, zat er iemand anders en mijne maat… daar wist niemand iets van. Maar jointjes… die zijn echt ongevaarlijk hoor… ik geloof er nog altijd niks van.
Maar kom, speciaal voor Maike, omdat zij toch zo graag die huilende gitaren hoort, een bisnummertje van onze Jimi. Geniet mee van deze ongelooflijke versie van “The Star Spangled Banner”… het Amerikaanse volkslied à la Jimi Hendrix Experience op het legendarische Woodstock…
13 reacties so far ↓
zeezicht // 15 november 2008 bij 11:07 am |
Ik ben er ook van overtuigd dat het in ‘t klein begint. Je wordt niet zomaar plots verslaafd, maar alles willen proberen gaat niet de goede richting uit. Heel erg, zeker omdat er zo weinig aan gedaan kan worden.
sneeuwkoningin // 15 november 2008 bij 11:24 am |
mja ik ben dan geen echt schoolvoorbeeld maar ik denk dat dat afhangt van persoon tot persoon.Ik rook geregeld zelf eens een joint,op mijn zeventiende mee begonnen en nu,op mijn eenendertigste,rook ik geregeld es mee met vrienden.Niet meer elke week,niet meer elke maand…en zo ken ik er nog.Ik vraag me altijd af of het geen andere verslavende dinges zouden kunnen geweest zijn,waren de jointjes er niet…
vandepotgerukte // 15 november 2008 bij 12:03 pm |
gelezen
was getekend
Tom // 15 november 2008 bij 1:43 pm |
Inderdaad, het begint altijd met een joint of iets onschuldigs. Alleen vergeten heel veel mensen dat het omgekeerde geldt ook: het is niet omdat je met een joint begint, dat je automatisch verslaafd geraakt. Alcholisten zijn ook altijd begonnen met een pintje of iets dergelijks, maar niemand denkt er ook maar aan alcohol illegaal te maken. Dat is net de hypocrisie van veel mensen vind ik. Maar goed, dit heeft natuurlijk niks met deze post te maken.
Ja, mensen komen en gaan. Das altijd zo. Ik heb ook een prachtige tijd beleefd in het middelbaar met veel mensen, en 10 jaar na datum zie ik er ook nog hooguit een handje vol enkele keren per jaar. En over 10 jaar zeg ik dat misschien ook van de mensen waar ik nu heel vaak mee omga. The circle of life zeker?
groet,
Tom
happygenes // 15 november 2008 bij 3:37 pm |
Wat jammer dat het met je vriend verkeerd is gelopen.
Ik hoop dat mijn kinderen later ook zo slim gaan zijn als jij en ik. Dat ze drugs, drank en sigaretten aan zich voorbij laten gaan.
Alhoewel ik eigenlijk niet weet hoe het met jouw drank-en sigarettengebruik gesteld is?
Margo // 15 november 2008 bij 4:40 pm |
Tom en sneeuwkoningin zeggen wat ik ook wil zeggen: niet iedereen die op tijd eens een jointje rookt wordt verslaafd. Niet iedereen die graag een pintje drinkt wordt alcoholieker.
Zelf heb ik in mijn wilde apenjaren ook al eens een jointje meegerookt met vrienden, zo gewoon voor de fun . En ik dronk ook al eens een of meer pintjes teveel. Niet van den groten dorst maar omdat alcohol de remmen losgooide en ik me pas dan durfde/kon amuseren.
Ben ik aan de drugs? Neen.
Ben ik alcoholist? Neen.
In een jointje op zich zie ik geen gevaar. Ik ken er veel die zo nu en dan eens even een jointje roken om te ontspannen, net zoals er velen zijn die ’s avonds na een drukke werkdag een glaasje wijn of een zwaar biertje drinken.
Het wordt pas gevaarlijk als men aan een joint niet genoeg meer heeft en zwaarder spul gaat uitproberen.
Uwe maat is daar een voorbeeld van, helaas. Het is niet dat hij zijn richting niet kon vinden omdat hij jointjes rookte maar eerder zal hij jointjes beginnen roken zijn omdat hij zijn draai niet kon vinden. En dan ben je vatbaar voor “meer”.
Velen die echt verslaafd geraken aan drank of drugs willen dikwijls vluchten van de werkelijkheid. Het bezorgt hen een zalige roes waarin ze even niet moeten nadenken. Ze voelen zich opperbest in die roes en gebruiken het spul meer en meer om terug in die roes te komen. De dosis wordt alsmaar opgedreven want het effect blijft uit omdat hun lichaam er zich stilaan aan heeft aangepast. Het gevaar is dat het gebruik een doel heeft: vergeten/vluchten. Op den duur heeft hun lichaam dat spul nodig om ietwat deftig te kunnen functioneren.
Kleine kanttekening:
Joints zijn in sommige gevallen medisch verantwoord.
Op aanraden van haar chirurg rookte mijn ma zaliger, moeder van 4 kinderen, elke avond een jointje om de helse pijn na haar rugoperatie te verzachten. Geen enkel zwaar medicijn was doeltreffend genoeg om haar een goeie nachtrust te bezorgen.
maike // 15 november 2008 bij 5:14 pm |
maike steekt met tegenzin een sigaretje op om te beginnen met hier een preek af te steken sé…
Euhm…
Als men jong is denk je alles aan te kunnen en dan komt het woord verslaving niet bij je op, en als het toch in je opkomt, denk je dat je bij één van die goei behoort…”Ik word nooit verslaafd!”
Achja, er zijn zoveel factoren die een rol kunnen spelen bij een verslaafd worden aan iets.
Zo, dat was het dan weer voor vandaag
groetjes
ps: Onze Sunny grolt elke dag meer en meer…van ouderdom en ik ben ook al voort zover
Margo // 15 november 2008 bij 5:54 pm |
(ik steek ook een sigaretje op, zo eentje waaraan ik verslaafd ben geraakt toen ik als puber met de hoop meedeed en ook stoer wou zijn)
breeg // 15 november 2008 bij 7:03 pm |
@ Zeezicht : Wij denken er net hetzelfde over
@ Sneeuwkoningin : Niet voor jou, je moet weten dat niet iedereen even vatbaar is voor verslavingen. Jij bent dus bij de gelukkigen
@ Vandepotgerukte : Gelukkig had ik het eerst geschreven
@ Tom : Maar het gaat mij hier vooral over de jointjes die zo “onschadelijk” zijn. De drempel naar veel ergere dingen ligt erg laag als je dat legaal maakt, dat is mijn punt. Ik weet ook wel dat het geen oplossing is, maar stellen dat een joint onschadelijk is dat is even hypocriet. Want zoals dat verhaal van mijne maat, zo ken ik alleen al er nog enkele tientallen hoor.
@ Happygenes : Geen drugs, ik rook niet en drink gemiddeld 2 glazen alcohol per week. Mijn verslaving is chocolade
@ Margo : Zoals ik al zei, is niet iedereen even vatbaar voor verslavingen. Niet iedereen die dagelijks alcohol drinkt is “verslaafd”. Maar de drugswereld is een heel andere wereld dan die van alcoholiekers. De harddrugs worden allemaal verkocht aan mensen die begonnen zijn met het lichtere en “ongevaarlijke” spul. Dat is het gevaar net, de gebruikers willen meer en denken dat ze de volgende stap ook wel aankunnen… en dan is het te laat.
De jointjes die medisch verantwoord zijn, doen hier niks terzake. Mensen met zo’n hevige pijn raken ook niet verslaafd aan morfine… moeten we dan morfine ook vrij op de markt gooien?
En ik steek er geen op, maar ik ga wel een pak chips opendoen straks… dat is mijn 2de verslaving
@ Maike : Maar als uwe Sunny teveel grolt… geef hem een jointje
Margo // 16 november 2008 bij 12:07 am |
Heel veel producten zijn levensgevaarlijk voor wie er zwak voor is, ik vrees dat het daar uiteindelijk op neerkomt, of heb ik de kern van je postje helemaal verkeerd begrepen?
Medisch verantwoorde jointjes doen hier idd niks terzake, het was geen statement, gewoon een informatieve kanttekening.
sneeuwkoningin // 16 november 2008 bij 2:38 am |
heel interessant om terug te komen de reacties te lezen…
breeg // 16 november 2008 bij 10:10 am |
@ Margo : Daar komt het inderdaad ongeveer op neer. Ik zit zelf ook bij die groep waar het gevaarlijk voor is. De enige reden dat ik eraf bleef, was dat het verboden was. Die drempel was net hoog genoeg voor mij. Daarom ben ik tegen een gedoogbeleid.
Als ik mijn reactie teruglees, kom ik heel wat harder over dan mijn bedoeling was, maar dit ligt mij nauw aan het hart… jouw kanttekening wordt spijtig genoeg vaak misbruikt door voorstanders van het gedoogbeleid, vandaar mijn (te felle) reactie.
@ Sneeuwkoningin : Ja, ik vind ze hier ook allemaal interessant… en proficiat voor jou, want je hebt de 500ste reactie gezet
happygenes // 17 november 2008 bij 12:09 am |
Breeg, hoe meer ik lees, hoe meer verslavingen jij bekent: chocolade, chips en smoutebollen.
Ik vraag me af hoe je zo zeker weet dat jij vatbaar bent voor verslaving (drugs)?
Ik ben van drugs gebleven omdat het zo ingestampt werd dat het gevaarlijk is. Het boek “Christiane F.” maakte indruk op mij en gaf mij een nota in mijn agenda omdat ik het tijdens de les aan’t lezen was.
Mijn vader rookte en met ons moeder en broer zaagde we hoe hard het wel stonk en hoe ongezond het was. Ik heb echt een week geprobeert als 20tiger om te roken maar vond er echt niks aan.
Nu zaag ik met mijn kids tegen mijn man hoe hard zijn sigaretten stinken, hoe ongezond het is en duur.
Maar het maakt geen indruk, helaas.