Eddie Lives

Tradities

23 december 2008 · 6 Reacties

Vorige week kreeg ik een uitnodiging. Maar laat me eerst even het kader schetsen. Want je moet weten dat ik niet echt uitkijk naar de feestdagen. Vanuit mijn jeugd kan ik geen echt leuke en warme momenten herinneren. Wat ik leuk vond aan oudjaar, dat was het rollen van de kroketten. De traditie was dat mijn 3 broers en zus samen met hun partner en daarna ook kinderen oudjaar bij mijn ouders vierden. Daags tevoren maakte mijn moeder kroketten. Mijn taak was het rollen in de chapelure. De kroketten erin rollen dus.

Daarna verdwenen die op twee grote schotels in de kelder tot ze de volgende dag zouden gebakken worden. Geen enkele keer hebben ze het allemaal gered tot ’s avonds. Ook al was ik bang in de kelder, als er kroketten stonden dan ging ik graag even naar de kelder om er tussendoor een kroketje op te eten. Ook dat was een traditie.

’s Avonds werd er dan eerst gegeten, dan enkele nieuwjaarsbrieven en pakjes, wat gekus om middernacht, nog wat gebabbel en dan ging iedereen weer naar huis. De helft van die tijd zat ik te lezen of tv te kijken of later met mijn neefjes en nichtjes te spelen. Broers en zus vonden het toch niet de moeite om me als volwassene te behandelen. Toen ik enkele jaren het huis uit was, besloot ik er dan ook niet meer naartoe te gaan. Enkele jaren later viel het helemaal uit elkaar.

Ergens tussendoor leerde ik Ex kennen en om één of andere duistere reden besloot mijn zus niet tegen haar te spreken en trok daarbij 2 van mijn 3 broers mee. Na een tijd begon ik dan ook de familiefeestjes te mijden als de pest. De laatste 10 jaar waren de enige contacten met die 3 ‘bloedverwanten’ de doopfeestjes van mijn petekindje en zijn broertje en de begrafenis van mijn vader. Alleen met mijn oudste broer heb ik altijd contact gehouden. Hij is ook de opa van mijn petekindje.

Nu is er een poging van die lieve zus van mij om de traditie te herstellen. Ze gaat oudjaar vieren en heeft haar moeder en haar broers uitgenodigd. Natuurlijk niet rechtstreeks, want ik kreeg het nieuws via mijn oudste broer. Maar hij wist het antwoord al, en hij begrijpt me maar al te best.

Natuurlijk heb ik feestelijk bedankt.

Categorieën: My life
getagged:

6 reacties so far ↓

  • elke // 23 december 2008 bij 3:20 pm | Beantwoord

    Ik ben persoonlijk geen voorstander van het oprakelen van oud zeer. Het zorgt meestal voor frustratie en ergernis en daar doe ik niet meer aan mee (in de mate van het mogelijke).

    En volgens mij heb je nu iemand anders om dat allemaal van harte mee te vieren. Dat zal heel wat beter zijn.

  • Tess // 23 december 2008 bij 11:18 pm | Beantwoord

    Ik kan ervan meespreken. Heel ons familie is dit jaar uiteengevallen, ze houden nog een familie’feest’ maar als het is om hypocriet aan tafel te zitten mij niet gezien hoor. Ik heb ook feestelijk bedankt en ga nu kerst gaan vieren bij de familie van mijn vriend. Als het niet gemeend is, hou dan liever geen feest, is mijn mening.

    Maak er daar met zijn tweetjes een heel gezellige, leuke en romantische kerst van!

  • Happy Genes // 24 december 2008 bij 12:35 am | Beantwoord

    Ge moogt bij mij kroketten komen rollen. Ik heb zo’n masjientje om kroketworsten te maken, ge moogt ze op maat snijden en in de chapelure rollen. En mijnen hond bewaakt de ingang van mijn kelder wel! ;-)

  • maike // 24 december 2008 bij 2:33 pm | Beantwoord

    De pogingen van je zus zullen zowiezo niks uithalen…het is de bron die aangepakt moet worden en zolang die doet alsof ze water genoeg heeft, gaat ook dat niet lukken! Het hypocriete gedoe van vandaag handjes schudden en morgen talk to the hand, is ook niet mijn dada!

    Geniet van de kerstdagen met degene die je graag ziet!
    Daarom wens ik jullie beiden hele fijne kerstdagen toe…geniet er van! :D

    groetjes

  • tijdtussendoor // 24 december 2008 bij 6:05 pm | Beantwoord

    Ik begrijp heel goed wat je bedoelt…warme wensen voor jou en de mensen waar je voor kiest!

  • Trits // 25 december 2008 bij 10:16 am | Beantwoord

    En misschien ook eens van de andere kant bekeken… grappig hoe ‘verstand’ (of overweldige schuldgevoelens?) pas met de jaren komt. Hoe je het ook bekijkt, als je je daar niet comfi voelt, moet je het niet doen. Punt.

    En via deze weg ook mijn warme kerstwensen. Zeer warm en geurend naar appel-kaneel, daar slaapkop Trits zonet haar kerstgeurkaars omver liep en nu duchtig onder het plaksel zit ;-) MMMmmmm ;-)

Laat een reactie achter