“Zeg vriend, hoe zit dat hier?”
Met open mond staarde ik Eddie de Ridder op het Zwarte Paard aan. Wat kwam die hier in godsnaam doen?
“Heu… hoe bedoel je Eddie?”
“Ik kom hier bijna niet meer aan de bak,” brieste Eddie de Ridder op het Zwarte Paard, “waar is meneer mee bezig? Moet ik misschien iemand anders zoeken die over mij wil schrijven? Want het begint serieus mijn voeten uit te hangen. Ik krijg geen lief van u, gene sex in mijn avonturen. Gelukkig mag ik af en toe nog eens iemand een kopje kleiner maken. Beseft gij wel dat ik hier met veel moeite ben geraakt?”
“Met veel moeite? Man, gij leeft alleen in mijn fantasie dus het is een serieus mirakel dat ge hier voor mijne neus staat.”
“Mirakel mijn gat ja. Hebt ge diene ruige vent hier gezien? Wat een kleerkast is dat man, Ambiorix of hoe heet die gast. Die had dan nog een troep venten bij met van die lelijke snorren… gelukkig hebben ze me niet gezien. Ik heb dus wel mijn leven geriskeerd hé. Allé kom, hoe zit het nu. Moet ik gaan doppen of hoe zit het?”
“Maar nee Eddie, ge weet toch dat ik nog wat ga schrijven over u. Ge zijt mijnen beste vriend, ik ga u niet in de steek laten. Maar alles wat ik verzin zijn liefdesverhaaltjes… en daar pas je niet in. Iemand met jouw sterke en stoere karakter, die kan ik toch niet verliefd laten worden? Zie jij jezelf al kindertjes groot brengen? Pampers verversen en zo?”
Daar had Eddie de Ridder op het Zwarte Paard niet van terug. Hij keek me diep nadenkend aan.
“Zeg Breeg, maar gij hebt toch ook een nieuw lief?”
“Ja Eddie, en dan?”
“Gaan jullie nog aan kinderen beginnen?”
“Maar nee Eddie, ge weet toch dat dat niet kan.”
“Verzint voor mij dan ook maar een lief zonder die kinderen. Als gij zelfs een lief kunt vinden, dan ga ik dat zeker kunnen. Allé vooruit, begint er maar eens over na te denken. Ik vertrek en probeer uit diene Ambiorix zijn buurt te blijven. En denk eraan, als het me niet aan staat dan weet ik je te vinden hé!”
Verbouwereerd bleef ik achter. Ik denk dat ik Ambiorix eens ga opzoeken om in te huren als bodyguard…
Confrontatie
28 december 2008 · 6 Reacties
Categorieën: Verhaaltjes
getagged: Eddie, Unlucky Frank, verhaaltje
6 reacties so far ↓
Happy Genes // 28 december 2008 bij 5:28 pm |
Ge hebt geluk dat Unlucky Frank er niet bij was. Die laat uit onhandigheid zijn zwaard uit zijn handen vallen, recht op den éne of andere nek.
maike // 29 december 2008 bij 12:31 am |
LOL!
sneeuwkoningin // 29 december 2008 bij 8:00 am |
Eddy heeft ook weer een punt…begon hem waarlijk te missen
vandepotgerukte // 29 december 2008 bij 1:27 pm |
Hij heeft wel een punt, Breeg. Gij vertelt volop hoe het genieten is met uw deerne en hij moet maar eenzaam ronddolen en zo en dan eens uit arren moede met zijn fluit spelen. Een beetje egoïsme is U blijkbaar niet onbekend. Foei!
Was getekend
breeg // 29 december 2008 bij 2:46 pm |
@ Happygenes : Achteraf hoorde ik dat Unlucky Frank er niet bij was omdat die Ambiorix in de gaten moest houden, gelukkig voor mij ja

@ Sneeuwkoningin : Eigenlijk begon ik hem ook te missen
@ Vandepotgerukte : Ik schaam mij diep, want ik ben inderdaad nogal egoïstisch geweest. Nu, in het slechtste geval had Eddie ook nog Unlucky Frank… ze konden altijd nog met elkanders fluit spelen
inne44 // 29 december 2008 bij 5:23 pm |
ahum, …
dan is dieje hele stoere ridder ook nog een janet?
man, man, man … dieje Ambiorix had toch een harnas aan, als ik me goed herinner? wat een geluk!