De aandachtige lezer heeft misschien opgemerkt dat ik vorig weekend een date had. Vrijdagavond was er al “geen date”, maar dat verslag leest u elders al. Zondagnamiddag was er ook een date. Omdat ze de vraag zo lief stelde en blijkbaar geen “nee” als antwoord duldde, heb ik toegezegd.
Het werd een aangename zondagnamiddag. Leuke wandeling en toffe babbel en ik ben heel erg braaf geweest. Halverwege heb ik haar ook eerlijk gezegd dat ik geen relatie wilde. Zij vond het heel spijtig, maar voor mij was het een overwinning op mezelf. Want ik weet zeker dat deze date een maand geleden heel anders zou afgelopen zijn. Het is niet dat ik er trots op ben, maar eindelijk heb ik mezelf eens niet in iets gestort waar ik dan volgende week weer spijt van krijg.
Dus kan ik nu terug gaan aansluiten bij de DA… Voorlopig toch
Een tijdje geleden had ik het hier over een trip die ik wilde maken. Gewoon effe decadent doen en het kanaal over om een filmpje mee te pikken. Maar al enkele dagen later had ik door dat het niet zou lukken. Waar ik in eerste instantie dacht dat de film zou vertoond worden vanaf 21 april, blijkt dat niet zo te zijn. Die pummels hebben er dus een “Maiden-Day” van gemaakt. De vertoningen zijn enkel en alleen op 21 april. Hun dag dus… de egoïsten
Het goede nieuws is dat ze die ook in België gaan vertonen. Dus heb ik mijn tickets voor de late vertoning in Metropolis Antwerpen al maar meteen vastgelegd en betaald. Best seats in da house (naar het schijnt toch, ik heb de meest centrale plaatsen). Seats, meervoud. Niet dat ik zo breed ben dat ik 2 stoelen zal nodig hebben, het is gewoon leuker om met gezelschap naar de cinema te gaan. Als u de film wil zien dan heb ik wel een kleine tip : als u Iron Maiden niet kent, breng dan oordopjes mee voor de muziekmomenten Maar het is niet gewoon een film over een optreden die u zal zien, het gaat over alle facetten die er zijn aan een tournee. Gaande van voorbereiding, vervoer, opzetten van podia, life on the road, je ziet delen van optredens van achter het podium waardoor je ziet wat er tijdens zo’n groots opgezette show allemaal gebeurt en natuurlijk krijg je ook een beeld van de “Maiden-mania” die er vooral in Zuid Amerika was.
Afspraak dus dinsdag 21 april om 22u aan de Metropolis in Antwerpen… iemand?
Daarstraks op het werk hadden ze radio Nostalgie op gezet. Het eerste liedje dat ik hoorde, was het nummer waar ik voor het eerst op slowde. Het was met G., een klasgenote uit mijn eerste jaar verpleging. Het is te zeggen… toen deed ik dat eerste jaar een tweede keer.
Raar hoe sommige herinneringen zo blijven hangen. Het was de eerste studentenfuif van het schooljaar en we stonden te praten over onze klas. Zij kwam van een andere school en ik was haar wat uitleg aan het geven rond leerkrachten en dergelijke. Toen plots de spots gedimd werden en de dj zijn zwoelste stem boven haalde voor de mededeling “slow time, sexy time”. G. en ik keken elkaar aan en gelukkig voor mij vroeg ze me “ga je mee slowen?”. Want de wereldvreemde nerd die ik toen was, die kreeg de vraag niet over zijn lippen
Natuurlijk hangt er nog een vervolg aan vast. Toen ik die eerste keer slowde met G. had ik eigenlijk wel een serieuze boon voor haar. Mijn eerste crush van dat schooljaar. Het is lang een goedbewaard geheim gebleven. Toen ze in het derde jaar voor psychiatrische verpleging koos, verwaterde het contact. Enkele maanden na ons afstuderen, kwamen we elkaar terug tegen in de stamkroeg waar we zo vaak zaten. Eerst met enkele andere kameraden, op het einde van de avond bleven we nog met twee over en was haar laatste trein vertrokken. Voelt u hem ook aankomen? Het werd inderdaad een nacht vol passie…
We bleken allebei een boon voor elkaar te hebben gehad. Weliswaar niet op dezelfde moment. Bij haar kwam die boon er een jaar nadat de mijne weg was. Enkele jaren na die laatste nacht kwam ik haar tegen op het trouwfeest van een goeie vriend. Toen was zij er met haar echtgenoot en ik met Ex, dus is er van bijpraten niet veel in huis gekomen. Maar eigenlijk ging het gewoon over die eerste slow, niet? Het nummer zelf vind ik trouwens nog altijd ongelooflijk goed… Hier is ie…
Nee dames. Als u de titel hebt gelezen en denkt dat het een vervolg is op de vorige post, dan moet ik jullie teleurstellen. Of geruststellen.
Alleen vond ik het effe nodig om een fout recht te zetten. Mannen komen helemaal niet van Mars en vrouwen niet van Venus. Het zit hem gewoon in de bediening… kijk maar naar de foto…
Hebt u de spot ook al gehoord? Over de erectieproblemen bij 40-plussers? Zowat 1 op 3 zou er een probleem mee hebben. Vanochtend was het een item bij Peeters en Pichal . Jammer genoeg heb ik er maar een klein stukje van gehoord, tussen 2 patiënten door. Daarna ben ik nog even verder gaan zoeken via de links die ik daar gevonden heb, maar ik ben voor mijn erectieprobleem geen oplossing tegen gekomen.
Want het is soms wel een probleem hoor, geen relatie hebben maar wel erecties…
Het lukt allemaal niet zo goed vandaag. Om één of andere reden is het heel erg moeilijk om me te concentreren. My mind wanders off… tsss. Dus doe ik nu effe zo weinig mogelijk, zet ik me neer en dwaal door mijn fantasie. Niemand heeft er last van en dan is het straks weer beter… zo voelt het nu even : “Comfortably Numb”…
“Heu… Baas?”, Unlucky Frank stelde de vraag heel voorzichtig, “gaan we hier nog lang blijven staan?”
Eddie de Ridder op het Zwarte Paard reageerde niet. Hij bleef maar staren naar het venster een eind verder.
“Laten we verder rijden baas, want er gaan hier vodden van komen. Dat is het huis van de Sheriff waar je naar kijkt. Het is dan wel een knappe vrouw die we daar voor het venster zagen staan, maar ze is onbereikbaar. Kom baas, we gaan iets drinken voor de Sheriff ons ziet staan.”
Met een diepe zucht zette Eddie de Ridder op het Zwarte Paard zijn ros in beweging. Met een diepe frons volgde Unlucky Frank zijn baas. Dit was nu al de derde dag dat ze hier passeerden. Vroeg of laat zouden ze erdoor in problemen komen.
“Gegroet edele Heer.”
“Wat moet jij nu weer,” vroeg Eddie de Ridder op het Zwarte Paard gepikeerd.
“Vergeef me mijn bemoeienis, maar ik heb u zien kijken naar het venster daarboven. Gisteren en eergisteren hebt u hier ook al een tijdje staan staren. Hebt u er al eens gedacht om de nieuwe Messenger te gebruiken?”
“De wat?”, vroegen onze vrienden tegelijkertijd.
“De nieuwe Messenger van de gilde ultrakleinzacht. Een heel snelle en veilige manier om te praten met iemand zonder dat je in zijn of haar buurt moet zijn. Bovendien is het redelijk veilig. U zal er echt van staan kijken hoe het uw leven zal veranderen hoor.”
“Heb jij daar al ooit van gehoord Baas? Want ik begrijp er nog altijd niks van. Waar gaat het eigenlijk over?”
De man klopte op de deur van zijn huifkar en prompt kwam er een lange magere kerel in een wit pak naar buiten.
“Kijk,” legde de man uit, “dit kan jullie Messenger worden. Je geeft hem je boodschap mee, zegt aan wie hij die boodschap moet geven en dan spurt hij daar naartoe. Hij levert de boodschap af, wacht op antwoord en dan spurt hij terug naar hier. Het is dan echt wel belangrijk dat je hier blijft want anders vind hij jullie nooit terug. Bovendien is het veilig want hij zal die boodschap alleen geven aan de persoon die jullie gekozen hebben.”
“Kan ik hem eerst even gratis proberen?” vroeg Eddie de Ridder op het Zwarte Paard, “als hij zijn werk goed doet dan koop ik hem.”
“Deal”, sprak de man, “fluister alles maar in zijn oor en dan zal je zien hoe makkelijk het allemaal gaat.”
Na enkele minuten diep nagedacht te hebben, fluisterde Eddie de Ridder op het Zwarte Paard zijn orders in het oor van de Messenger. Zonder verpinken zette die meteen zijn spurt in. Enkele seconden later bereikte hij het huis van de Sheriff.
“Zie je nu hoe eenvoudig het allemaal is,” glunderde de man.
Maar het lachen verging hem snel. Want enkele seconden later ging de deur open en werd de Messenger naar buiten gekegeld. Even later bereikte hij strompelend het drietal.
“En?” vroeg Eddie de Ridder op het Zwarte Paard, “wat is het antwoord?”
“Als je het probeert dan doet hij met jou wat hij met mij deed en als het je lukt dan rijgt hij je op zijn lans.”
“Sorry vriend,” ging Eddie de Ridder op het Zwarte Paard verder tegen de vreemde man, “maar ik moet je Messenger niet meer hebben. Ik weet alles wat ik moet weten.”
Meteen gaf hij zijn paard de sporen. Even haalde Unlucky Frank zijn schouders op en volgde dan zijn baas. De man en zijn Messenger verbouwereerd achterlatend.
“Hey Baas,” vroeg Unlucky Frank toen hij zijn nieuwsgierigheid niet meer kon bedwingen, “wat voor boodschap moest die gast eigenlijk afleveren?”
“Het was een vraag voor de Sheriff, of hij het erg zou vinden als ik zijn dochter eens een goede beurt zou geven. Je had gelijk, we trekken verder want er gaan inderdaad vodden van komen als we hier blijven.”
When I close my eyes,
I see you and me sitting at my table, you’re talking
When I close my eyes,
I see you and me walking along the beach, you’re laughing
When I close my eyes,
I see you and me swimming, you’re having fun
When I close my eyes,
I see you crying, and I’m comforting you
When I close my eyes,
All I see is you
That’s why I like
closing them…
En er kwam antwoord…
when there is a moment, I’m going to run to you
when there is a moment, I’m going to get to you.
when there is a moment, with a heart that is true.
when there is a moment, never will be a moment, with you. ♥
Sommige puzzelstukjes vallen per toeval op hun plaats. De laatste tijd bleef dit nummer door mijn hoofd spoken. Vooral het laatste deel eigenlijk…
God give me the answer to my life
God give me the answer to my dreams
God give me the answer to my prayers
God give me the answer to my being
De opmerkzame lezer zal al wel gemerkt hebben dat ik al de hele tijd “zoekende” ben. Alleen wist ik eigenlijk nooit goed waar ik naar op zoek was, waardoor het vinden van een antwoord wel erg moeilijk werd. Maar eigenlijk was ik ook wel op de verkeerde plaats aan het zoeken. Daar was ik al achter gekomen toen ik het volgende hier las en eigenlijk kan ik het zelf niet mooier uitdrukken :
What you seek is not outside of you.
The goodness in your life does not come to you from someone else.
When you see this, you will be free.
There is no reason and no need to “play up” to another,
or to try to remain in their good graces.
Remain in your own, by not betraying yourself.
Simply speak your truth,
with gentleness and love.
And have courage,
for what you seek is not outside of you.
It is not a gift from another person.
It is yours — to give, not to acquire.
Let no one, therefore, hold you hostage.
Not your partner, not your boss, not your family…and certainly not your God.
Mijn zoektocht is die naar approval. Van thuis uit heb ik het nooit ofte nimmer meegekregen. Hoe hard ik ook mijn best deed op eender welk vlak. Nooit was het goed, nooit was er goedkeuring. Dus zoek ik de hele tijd naar goedkeuring, complimenten… die ik dan nooit echt kan aanvaarden. Gewoon omdat ik die approval op een verkeerde plaats zoek. “What you seek is not outside of you” nietwaar…
Zo af en toe stel ik me wel eens vragen als ik de kranten lees. Waar halen die journalisten in godsnaam al die info, denk ik dan. Maar ja, het is eigenlijk gewoon hun dagdagelijkse bezigheid. Net als die journalisten er waarschijnlijk geen flauw idee van hebben hoe wij in godsnaam aan al onze patiënten komen.
Daarstraks was ik effe aan het googelen. Een dood moment en dan begin ik enkele willekeurige dingen in te tikken om dan gewoon even na te gaan of ik terecht kom waar ik wil zijn. Daarstraks tikte ik dus “Breeg” en “WordPress” in en dan verwachtte ik natuurlijk eerst en vooral naar deze site doorverwezen te worden.
Tot mijn grote verbazing bleek de eerste verwijzing echter naar de site “nieuws.be” te gaan. Verbazing alom. Toch bij mij. Waar valt hier op mijn blogje in godsnaam “nieuws” te rapen? Blijkt dat ze deze blog daar ergens als nieuwsbron hebben staan en je kan er zelfs een link naar mijn postjes aanklikken. Hoe ze daar bij gekomen zijn, weet ik niet. Het zal in elk geval een zware tegenvaller zijn voor de eventuele lezer die hier nu terecht komt. Sorry hoor, maar geen nieuwsfeiten, sportuitslagen of wat dan ook zal je hier tegenkomen.
Of is het misschien het vermelden waard dat ik dan toch de DA maar niet zal vervoegen?
Maar het is niet gewoon een film over een optreden die u zal zien, het gaat over alle facetten die er zijn aan een tournee. Gaande van voorbereiding, vervoer, opzetten van podia, life on the road, je ziet delen van optredens van achter het podium waardoor je ziet wat er tijdens zo’n groots opgezette show allemaal gebeurt en natuurlijk krijg je ook een beeld van de “Maiden-mania” die er vooral in Zuid Amerika was.
