De Messenger

“Heu… Baas?”, Unlucky Frank stelde de vraag heel voorzichtig, “gaan we hier nog lang blijven staan?”
Eddie de Ridder op het Zwarte Paard reageerde niet. Hij bleef maar staren naar het venster een eind verder.
“Laten we verder rijden baas, want er gaan hier vodden van komen. Dat is het huis van de Sheriff waar je naar kijkt. Het is dan wel een knappe vrouw die we daar voor het venster zagen staan, maar ze is onbereikbaar. Kom baas, we gaan iets drinken voor de Sheriff ons ziet staan.”
Met een diepe zucht zette Eddie de Ridder op het Zwarte Paard zijn ros in beweging. Met een diepe frons volgde Unlucky Frank zijn baas. Dit was nu al de derde dag dat ze hier passeerden. Vroeg of laat zouden ze erdoor in problemen komen.
“Gegroet edele Heer.”
“Wat moet jij nu weer,” vroeg Eddie de Ridder op het Zwarte Paard gepikeerd.
“Vergeef me mijn bemoeienis, maar ik heb u zien kijken naar het venster daarboven. Gisteren en eergisteren hebt u hier ook al een tijdje staan staren. Hebt u er al eens gedacht om de nieuwe Messenger te gebruiken?”
“De wat?”, vroegen onze vrienden tegelijkertijd.
“De nieuwe Messenger van de gilde ultrakleinzacht. Een heel snelle en veilige manier om te praten met iemand zonder dat je in zijn of haar buurt moet zijn. Bovendien is het redelijk veilig. U zal er echt van staan kijken hoe het uw leven zal veranderen hoor.”
“Heb jij daar al ooit van gehoord Baas? Want ik begrijp er nog altijd niks van. Waar gaat het eigenlijk over?”
De man klopte op de deur van zijn huifkar en prompt kwam er een lange magere kerel in een wit pak naar buiten.
“Kijk,” legde de man uit, “dit kan jullie Messenger worden. Je geeft hem je boodschap mee, zegt aan wie hij die boodschap moet geven en dan spurt hij daar naartoe. Hij levert de boodschap af, wacht op antwoord en dan spurt hij terug naar hier. Het is dan echt wel belangrijk dat je hier blijft want anders vind hij jullie nooit terug. Bovendien is het veilig want hij zal die boodschap alleen geven aan de persoon die jullie gekozen hebben.”
“Kan ik hem eerst even gratis proberen?” vroeg Eddie de Ridder op het Zwarte Paard, “als hij zijn werk goed doet dan koop ik hem.”
“Deal”, sprak de man, “fluister alles maar in zijn oor en dan zal je zien hoe makkelijk het allemaal gaat.”
Na enkele minuten diep nagedacht te hebben, fluisterde Eddie de Ridder op het Zwarte Paard zijn orders in het oor van de Messenger. Zonder verpinken zette die meteen zijn spurt in. Enkele seconden later bereikte hij het huis van de Sheriff.
“Zie je nu hoe eenvoudig het allemaal is,” glunderde de man.
Maar het lachen verging hem snel. Want enkele seconden later ging de deur open en werd de Messenger naar buiten gekegeld. Even later bereikte hij strompelend het drietal.
“En?” vroeg Eddie de Ridder op het Zwarte Paard, “wat is het antwoord?”
“Als je het probeert dan doet hij met jou wat hij met mij deed en als het je lukt dan rijgt hij je op zijn lans.”
“Sorry vriend,” ging Eddie de Ridder op het Zwarte Paard verder tegen de vreemde man, “maar ik moet je Messenger niet meer hebben. Ik weet alles wat ik moet weten.”
Meteen gaf hij zijn paard de sporen. Even haalde Unlucky Frank zijn schouders op en volgde dan zijn baas. De man en zijn Messenger verbouwereerd achterlatend.
“Hey Baas,” vroeg Unlucky Frank toen hij zijn nieuwsgierigheid niet meer kon bedwingen, “wat voor boodschap moest die gast eigenlijk afleveren?”
“Het was een vraag voor de Sheriff, of hij het erg zou vinden als ik zijn dochter eens een goede beurt zou geven. Je had gelijk, we trekken verder want er gaan inderdaad vodden van komen als we hier blijven.”