Crisiberaad

Groeipijnen. Zelf begin ik meer in de richting van ouderdomskwaaltjes te gaan, nu ik de pensioenleeftijd met rasse schreden begin te naderen. Hoewel ik mezelf zo niet zie, het was de observatie van een collega-blogger wiens opinie ik ten zeerste waardeer. Ik voel me terug een puber van 19, mijn social skills lieten immers wat op zich wachten, die voor het eerst verliefd is. Maar die nieuwe, pas ontluikende relatie brengt ook wel groeipijnen met zich mee.

De eerste grote botsing is dus achter de rug. Vertrouwensissue. Zij heeft problemen met het vertrouwen van mensen, ik met mensen die me controleren omdat ze me niet vertrouwen. Het botste zwaar, even stond alles op de helling. Maar op zo’n momenten moet je dan geluk hebben met de vrienden die je hebt. Voor haar was het haar ex-mentor die nu een goede vriendin is geworden. Het hielp haar om alles op een rijtje te zetten.

Zelf had ik een lange babbel met een collega-blogger. Ze hielp me terug overeind, want het was toch wel een harde (figuurlijke) smak. Daardoor kon ik ook alles op een rijtje zetten. Bloggen werkt dus niet alleen therapeutisch, zo once in a while leer je hier ook échte mensen kennen. Die dan mee onder de oppervlakte willen helpen zoeken naar diepere wortels van problemen. Waarvoor mijn dank, hopelijk kan ik het nog eens goed maken met een wederdienst.

Daarna lukte het Debby en mij wel om de zaak uit te praten. Alles weer bijgelegd, alle plooien glad gestreken. Belangrijk voordeel is dat ze, net als ik, nogal rustig is van nature. Geen van beiden beginnen we te roepen bij meningsverschillen maar luisteren we naar de mening van onze partner. De eerste crisis hebben we zonder kleerscheuren overleefd. Integendeel zelfs. We zijn er sterker uitgekomen.

Met een beetje (veel) hulp van onze vrienden…