Rust?

Vorige week had ik het erover dat ik een beetje rust nodig heb. Dat we toch eindelijk eens uit die emotionele rollercoaster moeten stappen. Nu is “rust” natuurlijk een relatief begrip. De laatste week had ik voor het eerst in mijn leven een echte “blind date”. Een collega had me met haar beste vriendin opgezadeld om eens iets te gaan drinken. Want ze dacht echt dat die vriendin en ik wel goed bij elkaar zouden passen. Niet dus. We zijn iets gaan drinken maar het gesprekje verliep zo stroef dat we al heel snel terug afscheid namen.

Vorige zondag heb ik een gezellige namiddag gehad in het gezelschap van D. en haar dochter. We (dat zijn dus D. en ik) blijven veel smsen en mailen en kunnen het goed met elkaar vinden. Waarschijnlijk gaan we volgend weekend nog wel eens iets afspreken.
Maandagavond heb ik mogen tafelen met een bloedmooie dame die dan ook nog eens heel erg “echt” is. Het was een heel leuke babbel en hoop dat binnenkort nog eens te mogen overdoen.
Ondertussen vliegen er ook veel mailtjes over en weer met S. die ik via het bloggen heb leren kennen. Hoe beter we elkaar zo leren kennen, hoe meer we zien dat we eigenlijk ongelooflijk vaak een zelfde manier van denken hebben… “spooky” zoals zij het schreef.
Tussendoor is er nog een afwisselend droevige, boze, wanhopige, berustende Debby die probeert meer contact te krijgen.

Ondanks de drukke agenda, want tussendoor moet er ook nog eens gewerkt worden, vind ik toch stilaan meer en meer rust. Eigenlijk wordt het al een beetje té rustig