Van Margo kreeg ik een stok naar mijne kop gesmeten. Te laat om die nog te ontwijken kreeg ik die recht in mijn oog. Gelukkig is er geen blijvende schade en dus heb ik meteen het papiertje rond de stok gelezen…
“Geef uw happy top 5 van liedjes die jouw leven oppeppen en geef het door aan 5 anderen”
Als extra boodschap voegde ze er in mijn geval nog aan toe dat “het niet allemaal Iron Maiden kan zijn”. Bij deze heb ik dan ook besloten om de nummers van Iron Maiden te schrappen. De onderstaande nummers staan van 5. tot en met 1. gerangschikt maar eigenlijk is die volgorde van minder belang. Ze is onderhevig aan de stemming van de dag, de week, het jaar. Maar elk van de nummers galmt hier regelmatig door mijn appartement.
5. Dit nummer staat er niet tussen omdat het 4 sexy dames zijn, of omdat ik wegsmelt telkens ik Suzanna Hoffs zie. Ze brengen gewoon leuke nummers en dit nummer heb ik leren kennen via de film “Less than Zero” uit 1987. Het is trouwens een cover van een nummer van Simon & Garfunkel en in de clip zie je ook beelden uit de film…
4. Een nummer waar ik elke weer aan moet denken als ik ergens op een terras zit en rondom mij kijk. Bij het aanschouwen van de koppeltjes die dan langs komen wandelen denk ik vaak “wat heeft zij in die gast gezien…” en meteen komt er een glimlach op mijn gezicht omdat het nummer dan in mijn hoofd begint te spelen…
3. Van deze groep was het niet makkelijk om een nummer te kiezen want ze hebben er een hele berg waar ik een happy gevoel bij krijg. Bij dit nummer is het eerste baslijntje genoeg om me richting dansvloer te stuwen…
2. Een heel straffe madam. Sterke nummers die ongelooflijk goed gebracht worden. Ook hier was het niet zo eenvoudig een nummer te kiezen, maar bij dit kan ik echt niet stil blijven zitten…
1. Een nummertje dat ik leerde kennen in 1980 toen ik hun live dubbel-elpee “One for the Road” kocht. Samen met “Lola” en “You Really Got Me” tovert dit nummer altijd weer een glimlach op mijn gezicht…
Als bonus krijgt u er nog 5 die net uit de boot zijn gevallen. Ook op deze nummers ga ik graag even uit de bol : dit, dit, dit, dit en lekker headbangen op dit.
Het stokje moet naar aloude gewoonte ook doorgegeven worden en dat doe ik graag. Bij deze gaat het naar Happy Genes, Tom, Lentesneeuw, Sneeuwkoningin en Tess. Gewoon omdat ik van allevijf wel eens wil weten welke nummers hun dag kleuren 
10 reacties so far ↓
Tess // 12 november 2009 bij 2:56 pm |
Amai dat is moeilijk, ik ga mijn brein eens moeten pijnigen!
Margo // 12 november 2009 bij 7:39 pm |
Allemaal hard genoeg, mijn gedacht. Dat van Joe Jackson kan ik geweldig goed smaken!
G’hebt uw best gedaan met dat stokske, Breeg!
lentesneeuw // 12 november 2009 bij 7:45 pm |
Wel wel, bedankt voor dit cadeautje
maar met uw permissie zou ik het stokje nog even opzij willen leggen. Momenteel speelt er maar 1 liedje: “Oren dicht en neusgat toe, snotteren, tranen, moe moe moe.” Ken je ‘t? Die plaat is bij mij ondertussen al grijs gedraaid, grmbl.
Happy Genes // 12 november 2009 bij 9:48 pm |
Ik heb het stokje opgeraapt, maar echt veel happy zit er niet in.
Tom // 12 november 2009 bij 9:48 pm |
Serieus? En ik al jaren denken dat Joe jackson een zwarte was
Kijk eens aan
ed blogt // 12 november 2009 bij 11:20 pm |
Mooie keuze Breeg, en geef toe dat Susannah Hoffs toch gewoon heel erg lekker was indentijd.
Bon Jovi zagen we vorig jaar nog live in het koning boudewijnstadion en ondanks de vreselijke akoustiek ben ik toch nog wel fan van hen gebleven
En Anouk, tja die zal misschien wel in mijn lijstje arriveren want ik heb er dus ook al eentje aan mijn been…
elke // 13 november 2009 bij 12:59 am |
Ha, hier zitten er wel een paar tussen waar ik niet aan gedacht zou hebben. Ik vond: ‘Is she really…’ eigenlijk een beetje zwartgallig maar kijk, elk zijn eigen invalshoek.
Die van The Bangles is trouwens ook steengoed.
En but of course: AC/DC en U2 live at red rocks. Wat een jeugdsentiment. Doch het stemt mij niet allemaal vrolijk. Ik hoorde deze week trouwens nog paradise city en toen had ik ook zoiets van: het had er bij mij in kunnen staan.
breeg // 13 november 2009 bij 11:52 am |
@ Tess : Neen! Niet pijnigen! Happy maken!!
@ Margo : Dat vind ik er ook van
@ Lentesneeuw : Wacht gewoon tot je je weer happy voelt! Veel beterschap gewenst!!
@ Happy Genes : Je had het nog wel een tijdje mogen laten liggen hoor… gezien de situatie…
@ Tom : Nee Tom, het is ne rosse
@ Ed : Ik ben eens benieuwd wat ik bij jou zal vinden…
@Elke : Dat liedje van de Joe vind ik eigenlijk meer iets van ongeloof hebben, eerder dan zwartgalligheid… maar ieder zijn idee daarover hé. Ook bij U2 is de tekst niet meteen leuk en happy maar het swingt wel, daarom zit het er ook bij.
maike // 13 november 2009 bij 5:31 pm |
De lijfliedjes zoals wij dat noemen en die af en toe nog eens opduiken op radio en tv, doen ons telkens weer terugkeren naar bepaalde voorvallen…of we nu willen of niet.
Happy: Happy-songs
Sad: Sad-songs
groetjes
Tess // 14 november 2009 bij 12:38 am |
Mijn harde schijf met muziek ligt nog in Gent, het zal dus nog even duren maar ik maak er werk van!