Nu ben ik iemand die graag af en toe kijkt naar reality-gedoe. Het maakt me niet veel uit of het Temptation Island, Expeditie Robinson, Peking Express, The Bachelor of wat dan ook is. Wat ik me dan steevast zit af te vragen, is in hoeverre men de kandidaten zit te manipuleren. Nu gaan veel mensen zich al anders gedragen zodra er een camera op hen gericht is, dus leek het me een koud kunstje om kandidaten hier en daar wat uit te dagen met nationale bekendheid als bonus. Want als je aan zo’n programma mee wil doen, is het leuke dat je kop op televisie komt.
Dit boek, ‘Niet te filmen’ dus, werd geschreven door iemand die jarenlang meewerkte aan zo’n reality-shows. Ze was verslaggeefster, wat wil zeggen dat zij de interviews met de meningen en frustraties en commentaren van kandidaten inblikte. Omdat in haar contracten ook steeds geheimhouding werd geëist, mocht ze van dit boek geen non-fictie maken. Daarom heeft ze er een roman van gemaakt, met haarzelf in de hoofdrol. Want hoe kan je het anders beter verwoorden?
Ik kan je verzekeren, de manier waarop de kandidaten gestuurd en gemanipuleerd werden, tart elke verbeelding. Of hoe kan je anders een reeks als ‘Temptation Island’ maken met een script bij de hand? Ja hoor, u leest het goed… voor de opnames van start gaan, heeft men een script klaar waarin staat wie er op welk moment verleidt zal worden. Vooraf weet men welk koppel overspel zal plegen, welk koppel braaf zal zijn… de verleid(st)ers zijn trouwens geselecteerd op de wensen van de kandidaten. Gooi er nog een boel alcohol bij en dan is het voor de verslaggevers natuurlijk niet zo moeilijk om dat script ook nog te volgen en er dus voor te zorgen dat jouw kandidaat op het juiste moment weent of vreemd gaat of jaloers zal worden of keet gaat schoppen.
Het boek leest ook als een trein en ik kon het gewoon niet opzij leggen. Vanaf nu kijk ik ook met heel andere ogen naar reality… veel ‘reality’ is er trouwens niet aan. Komt u dus ergens het boek ‘Niet te filmen’, geschreven door Barbara Kuipers, tegen dan raad ik u aan het te kopen of te lenen en het te lezen.
Ik denk dat ik dat ook graag zou lezen. (genoteerd)
Zelf ken ik iemand die aan de opvolger van Expeditie Robinson meedeed (iets met drie eilanden en veel vleermuizen, maar ik ben de naam kwijt en het trok het maar één keer), die vertelde dat ze een ruzie nog eens moest overdoen, maar nu voor de camera.
Hmm … ben zelf al enkele keren bij opnames van radio én tv geweest … allemaal hetzelfde joh … allemaal pure fake, zélfs voor de radio … ongelooflijk … voor mij hoeft het dus niet meer …
Maar het boek … als ik het tegenkom zal ik het zeker lezen ! Thx voor de tip !
Ik heb ook over dat boek gehoord, ben stiekem wel benieuwd. Ik heb altijd wel m’n bedenkingen gehad bij de ‘echtheid’ van reality-programma’s als The Hills e.d.
In de Humo is thans een reeks erover aan de gang. Ze noemen de contracten daar slavernij en onwettig.