Sneeuw

Ook al heb ik er een grondige hekel aan
Eigenlijk zegt het me allemaal niks
Toch wandelde ik breed glimlachend
Zelfs volop genietend
Tussen de dwarrelende sneeuwvlokjes
Misschien vertel ik het je nog wel eens
Zo tussen twee grappen door
Dat je me hebt betoverd met je ogen
Misschien vraag ik het je nog wel eens
Welke toverspreuk je gebruikte
Zodat ik hem ongedaan kan maken
Cause I so f*cking hate
This pathetic fool I’ve become…

Verjaardag

Net een jaar geleden maakte ik de overstap naar WordPress en dus volgt daar logischerwijze op dat deze blog nu 1 jaar oud is geworden. Met 210 blogpostjes en ruim 1300 comments is het hier bij momenten een drukke bedoening geweest. Hierbij mijn dank voor iedereen die kwam lezen en/of reageren. Doe zo voort zou ik zeggen

Jammer genoeg staat de bloginspiratie de laatste tijd op een laag pitje. Zelfs reageren op andere blogs lukt me niet altijd. Maar geen nood, ik ben er zeker van dat het een maar een tijdelijk dipje is. Voor u het weet zit u zich daar te ergeren dat hier weeral zoveel nieuwe postjes staan die u nog niet gelezen hebt

Op naar de volgende verjaardag dus!

Oops…

“Awel, waarom denkt de juffrouw dat ze al uit het zwembad mag?”
“Maar trainer, mijn pak is gescheurd… slechte kwaliteit die je besteld hebt hoor…”
“Slechte kwaliteit?? Slechte kwaliteit?? Hoe durft ge het zeggen! Ik heb u nog zo gezegd dat ge niet zoveel ajuin moogt eten. Gisterenmiddag heb je eerst bonen gegeten en dan nog een berg ajuin ’s avonds. Wat voor effect denkt de juffrouw dat zoiets heeft?”
“Heu…”
“Awel? Nu hebt ge gene grote mond hé!”
“Maar allez trainer… zoveel heb ik toch niet gegeten…”
“Manmanman, niet zoveel gegeten zegt ze dan… Dat zwempak was bijna ne luchtballon aan het worden, je billen gingen zelfs niet onder water toen je erin dook… niet zoveel gegeten… had je pak niet gescheurd dan hing je nu tegen het plafond…”
“Maar allez…”
“Vooruit! Ga iets anders aantrekken! pakt maar nen bikini voor deze keer… en probeert er sebiet wel gene jaccuzi van te maken hé!”

Cool

Waarschijnlijk wordt het zo stilaan tijd om eens wat aan mijn woordgebruik te doen. Het is immers niet de eerste keer dat ik iemand tegen kom die, na het lezen van mijn blog, bij een eerste ontmoeting in real life zegt “amai, ik had mij u wel veel ouder voorgesteld”.

Het net afgelopen weekend was er bij Chelone een opentuin-weekend. Via Margo had ik vernomen dat er een poging werd gedaan om wat bloggers samen te krijgen. Meteen een leuk moment om eens de gezichten te zien die achter een blog schuil gaan en meteen een blijk van waardering voor de prestatie van Chelone. Zo’n tuin inrichten is niet mijn ding, het is gewoon veel te veel werk. Voor Chelone kan ik dus alleen maar waardering hebben, want het was meer dan zijn geld waard om er in rond te struinen. Of neen, want “struinen” is niet hip genoeg, om er dus te chillen.

Het was een leuke bende die rond de met chips en taart gevulde tafels neerstreek. Het zou me niet verwonderen moest het daar erg laat geworden zijn voor de laatste verdwenen was. Het was ook mijn bedoeling om er te blijven hangen. Wegens omstandigheden kwam ik er echter zonder passagiers aan, de afspraak om er met Margo naartoe te rijden viel in het water, en de lokroep om vroeg te vertrekken en bij D. te gaan eten bleek te sterk om te negeren.

Eerlijk gezegd, ik voel me ook niet zo meteen thuis in een groep mensen die ik niet ken. Het was teveel nieuw volk ineens en dan zoek ik mijn weg nog een beetje, ben ik ook stiller dan ik meestal ben. Volgende keer zal ik me al veel beter thuis voelen tussen die bende en dan zullen ze me buiten moeten jagen voor ik wil vertrekken

Ondertussen oefen ik dus al een beetje in het vinden van hippe en moderne woorden zodat ik niet als een oude grijsaard overkom

Feest!!

Yep, het is feest ten huize Breeg! Dit is namelijk de 200ste post van deze blog. Onwaarschijnlijk dat ik al zoveel zever bij elkaar geschreven heb en nog onwaarschijnlijker dat er mensen blijven terugkomen om die zever ook nog te lezen en reacties achter te laten!

Bij deze geef ik jullie allemaal een virtueel glaasje champagne en laten we klinken op … tja, op wat eigenlijk? Vult u het voor uzelve maar in. Ik klink op een goede gezondheid, veel liefde, veel geluk, weinig tegenslag en dat ik nog genoeg inspiratie zal vinden om hier nog eens minstens 200 postjes op te laten volgen!

Schol!

Gelukje

Vorig weekend had ik even een kleine meevaller. Of beter, “wij” hadden een kleine meevaller. Samen met D. ging ik naar de cinema. Een dikke week geleden zijn we een keertje gaan lunchen en vorig weekend besloten we naar “De SM-rechter” te gaan kijken. Niet vanwege de sm-toestanden, maar omdat we het verhaal vroeger in de media van nabij hadden gevolgd. We blijken allebei eenzelfde gevoel van recht en onrecht te hebben en waren benieuwd hoe het in beeld zou komen.

Dus zitten we in de Metropolis rustig te wachten tot de reclame begint. Babbelen er lustig op los terwijl een aantal reclameboodschappen de revue passeren. Tot er een filmpje is met alleen geluid… en even later de lichten terug aan gaan. Even later komen enkele vriendelijke jongens met de mededeling dat de projector stuk is, de film zal in die zaal niet meer gespeeld worden, maar er ging dadelijk een verantwoordelijke komen met meer uitleg. Enkele minuten later kwam die binnen met de mededeling dat de film in een andere zaal zou vertoond worden, dat we nog een klein half uurtje zouden moeten wachten omdat die projector moet opgestart en geladen worden… maar ter compensatie krijgen we allemaal een gratis ticket voor een andere film. Binnenkort kan ik met D. dus nog eens naar een film gaan kijken

Wat “de SM-rechter” betreft… vond ik het een getrouwe weergave van de feiten. Goed in beeld gebracht, maar ik had af en toe mijn twijfels rond de casting. Zo zit Carry Goossens daar bijvoorbeeld absoluut niet op zijn plaats met het rolletje dat hij speelt. Enkele figuren zijn daardoor nogal ongeloofwaardig. Maar soit, dat zijn details die iemand anders waarschijnlijk helemaal niet erg vindt. Het enige wat ik belangrijk vind, is dat ik gratis naar een volgende film kan

Recht gezet

Nee dames. Als u de titel hebt gelezen en denkt dat het een vervolg is op de vorige post, dan moet ik jullie teleurstellen. Of geruststellen.

Alleen vond ik het effe nodig om een fout recht te zetten. Mannen komen helemaal niet van Mars en vrouwen niet van Venus. Het zit hem gewoon in de bediening… kijk maar naar de foto…

1 van de 3

Hebt u de spot ook al gehoord? Over de erectieproblemen bij 40-plussers? Zowat 1 op 3 zou er een probleem mee hebben. Vanochtend was het een item bij Peeters en Pichal . Jammer genoeg heb ik er maar een klein stukje van gehoord, tussen 2 patiënten door. Daarna ben ik nog even verder gaan zoeken via de links die ik daar gevonden heb, maar ik ben voor mijn erectieprobleem geen oplossing tegen gekomen.

Want het is soms wel een probleem hoor, geen relatie hebben maar wel erecties…

Zoekend

Sommige puzzelstukjes vallen per toeval op hun plaats. De laatste tijd bleef dit nummer door mijn hoofd spoken. Vooral het laatste deel eigenlijk…

God give me the answer to my life
God give me the answer to my dreams
God give me the answer to my prayers
God give me the answer to my being

De opmerkzame lezer zal al wel gemerkt hebben dat ik al de hele tijd “zoekende” ben. Alleen wist ik eigenlijk nooit goed waar ik naar op zoek was, waardoor het vinden van een antwoord wel erg moeilijk werd. Maar eigenlijk was ik ook wel op de verkeerde plaats aan het zoeken. Daar was ik al achter gekomen toen ik het volgende hier las en eigenlijk kan ik het zelf niet mooier uitdrukken :

What you seek is not outside of you.

The goodness in your life does not come to you from someone else.
When you see this, you will be free.

There is no reason and no need to “play up” to another,
or to try to remain in their good graces.
Remain in your own, by not betraying yourself.
Simply speak your truth,
with gentleness and love.

And have courage,
for what you seek is not outside of you.
It is not a gift from another person.
It is yours — to give, not to acquire.
Let no one, therefore, hold you hostage.
Not your partner, not your boss, not your family…and certainly not your God.

Mijn zoektocht is die naar approval. Van thuis uit heb ik het nooit ofte nimmer meegekregen. Hoe hard ik ook mijn best deed op eender welk vlak. Nooit was het goed, nooit was er goedkeuring. Dus zoek ik de hele tijd naar goedkeuring, complimenten… die ik dan nooit echt kan aanvaarden. Gewoon omdat ik die approval op een verkeerde plaats zoek. “What you seek is not outside of you” nietwaar…

Nu nog proberen het aan mezelf te geven.

Knoeiboel

Waarschijnlijk weet u het niet, maar ik heb 3 broers. Alle drie zijn ze veel ouder en waren ze al getrouwd voor ik halfweg de lagere school was. Alleen de middelste van de drie was nog vroeger weg. Hij wilde verpleging gaan studeren en is daarvoor naar Nederland getrokken. De stages die hij moest doen om zijn diploma te behalen werden daar immers betaald aan de studenten (hier in België krijgt de school die vergoeding) en zo kon hij zijn verblijf en studies betalen zonder dat mijn ouders moesten bijleggen.

Nu is het altijd wel een rare geweest hoor, die broer van mij… laat ik hem J. noemen vanaf nu. Dit heb ik van horen zeggen (want zelf was ik toen nog niet geboren), maar toen hij klein was, was zijn geliefkoosde spelletje “priestertje”. Enkele vriendjes mochten dan meespelen en dan was hij de priester die de mis deed… met preek en al. Dat preken is trouwens altijd een hobby van hem gebleven. Je kan met hem geen gewoon gesprek doen, hij moet altijd weer een hele preek kunnen afsteken. Misschien was hij beter politicus geworden…

Hij was ook verre van mijn lievelingsbroer. Eigenlijk was ik altijd bang om met hem alleen te zijn, want een kruisverhoor afnemen was een andere bezigheid waar hij sterk in was. Als ik met hem alleen was dan begon hij vragen te stellen en bleef dan doordrammen tot je antwoord gaf en dan begon hij heel erg uit de hoogte te doen. Dan ging hij effe vertellen wat ik verkeerd deed en waarom. Zo leerde ik al heel snel dat ik best niet tegen hem vertelde dat ik geen vriendinnetje had, want dan begon hij meteen uit te leggen wat ik verkeerd deed en kreeg ik wat versiertruukjes van hem. Of om het kort samen te vatten : hij is een nog veel ergere betweter dan ik ben

Ondertussen is hij enkele jaren geleden voor de derde keer getrouwd. Zijn huidige vrouw leerde hij kennen toen hij zijn nieuwe studies aanvatte… hij wilde predikant worden. Zij gaf er les en is ondertussen gepensioneerd. Ze trouwden (hij is ook haar derde man, dit terzijde) en besloten samen een huis te kopen. Maar er zit al een dik haar in de boter. Gezien de frequentie van zijn bezoeken aan België wist ik al dat het daar niet helemaal in orde meer was. Zo was het de vorige 2 keer ook, als het goed gaat met hem dan hoor je er niks van. In het andere geval dan staat hij elke week in België bij ons moeder.

Nu is zijn probleem dat hij getrouwd is met een “vrouw die slimmer en rijker is”. Naar zijn gevoel is dat het probleem. Het huis dat ze samen kochten is te groot en te duur. Hij kan net rondkomen met zijn inkomen om zijn deel van de lening te betalen en zijn deel van de onderhoudskosten te dragen. Maar dan is alles ook op. Zijn vrouw heeft dan nog heel wat over, maar daar is hij niks mee natuurlijk. Bovendien doet ze helemaal niks thuis. Hij kookt, hij poetst, hij wast en strijkt en hij gaat ook nog fulltime wandelen. Zij is gepensioneerd en doet niks, ligt wat in de zetel, houdt zich wat bezig met schilderen en dat is het. Toen hij laatst een week in België kwam logeren, kreeg hij na een dag of 5 een smsje van haar. Niet om te zeggen dat ze hem miste… maar om te zeggen dat ze honger had. Echt waar. Zelf lag ik onder tafel toen ik het hele verhaal te horen kreeg. Vooral omdat J. de relatietherapeut kwam spelen toen een andere broer van mij besloot bij zijn vrouw weg te gaan. Toen kwam hij vertellen wat ze fout deden en waarom mijn andere broer terug bij zijn vrouw moest komen.

Natuurlijk is het probleem niet dat hij getrouwd is met iemand die slimmer en rijker is. Hij zat immers zelf mee aan tafel toen dat huis gekocht werd. Hij is gewoon dom geweest en heeft nagelaten om er voor hun huwelijk met haar over te praten. Ook over de verdeling van de huiselijke taken. Als hij daar een probleem mee heeft, waarom praat hij er dan over met mijn oudste broer? Dat moet hij met haar bespreken. Al die tips die hij mij gaf, die hij mijn andere broer gaf… van zodra het over zijn leven gaat dan vergeet hij die allemaal.

Bij deze wens ik hem veel sterkte. Voor hem hoop ik dat hij zijn eigen lessen eens in de praktijk brengt. Ondertussen heb ik mijn schrik wel overwonnen om hem tegen te komen… op al zijn kritieken moet ik maar 1 enkel zinnetje antwoorden : “kijk eerst eens naar uw eigen leven”.